| huis |
Tot medio 1954 woonden we in de Roelantstraat 4³. Vanaf ons
balkon keken we op de Admiraal de Ruyterweg richting Rijpgracht,
op de sportvelden (nu grotendeels bebouwd) aan de Joos Banckersweg,
en op de Erasmusgracht. Aan de overkant van de Erasmusgracht lag,
voorbij de sportvelden, het Jan van Galenpark, nu Erasmuspark geheten.

Over de Admiraal de Ruyterweg reed in die tijd nog de "Blauwe Tram",
in twee gedaanten: de "Kikker" (Spuistraat - Sloterdijk en de
"Haarlemse tram" (Spuistraat - Sloterdijk - Haarlem - Zandvoort;
op de foto een tramstel ervan, van het type "Beijnes").
De februaristorm van 1953 hebben we daar nog meegemaakt, en voor ons
kinderen was het tegelijk vermakelijk en beangstigend om te zien hoe
fietsers op de hoek van de Roelantstraat / de Ruyterweg letterlijk
van hun fiets werden geblazen.
Mijn vader was in die tijd onderwijzer aan de Pieter Oosterleeschool,
en ook al was het behoorlijk ver van ons huis (zo'n 2 km),
het lag toch voor de hand dat de kinderen daar ook heen zouden
gaan. Dat gebeurde dus ook. Ons vervoermiddel naar school was wat
toen nog "autoped" heette (en nog geen rem had ;-)). In die tijd
kon dat nog, want auto's waren een zeldzaamheid, en je kon als
kind een - toen al - brede straat als de Hoofdweg nog
oversteken zonder de kans platgereden te worden door zo'n PC
Hoofttractor waarmee ouders van nu hun kinderen van 200 meter
ver naar school menen te moeten brengen. Later gingen we met de
autobus, zo'n geval met een enorme kast voorin waar "Kromhout"
op stond en waar de motor in zat, met opzij een hele lange
versnellingspook. Die kast fungeerde ook als tafel voor de
kaartjes en het geld.
Mijn vader gaf naast "gewoon les" ook Engels en Frans (Frans is
altijd zijn grote liefde gebleven; hij heeft het tot kort voor het
eind van zijn leven (in 1977) gegeven) en wat toen "handenarbeid"
heette. Dat laatste was ook zijn hobby en hij heeft dan ook heel
veel speelgoed voor zijn kinderen gemaakt, waaronder een heel
natuurgetrouw "kind-groot" model van de "Boedapester", de markante
hoekige drieledige tram naar Zandvoort.
Ook mijn moeder heeft aan de Pieter Oosterlee lesgegeven, als
invalkracht. Als tijdelijke leerkracht heeft ze op nog heel veel
andere scholen lesgegeven, maar de namen daarvan kan ik met niet
meer herinneren.
| kleuterschool |
Cornelia Boschschool
(Magalhaensplein, Amsterdam)
1947-1948
-
voorste rij, v.l.n.r.
naam??
Zusje Vet
Joop Hodde
Carla ? (met pop)
naam??
Trudy Kahlé (in kruiwagen)
naam?? (handen in zakken)
-
tweede rij, v.l.n.r.
naam??
naam??
naam??
naam??
naam??
naam??
juffrouw Joke (van Steenderen)
Helen Rouwendaal
-
derde rij, v.l.n.r.
naam??
juffrouw van der Meer
naam??
Marijke Schensema
Cor de Pijper
naam??
naam??
(juffrouw Joke op rij 2)
Lia Voortman
naam??
-
achterste rij, v.l.n.r.
Henk Brinkman
naam??
Evert Werkman
Berend Werkman
Ria Ruisaard
Willy Groen
Piet Beertema
Henny Kwaak
Alex Schelvis
Chris Bakker
juffrouw de Knijff
Willy Boer
naam??
|
|
|
Van de kleuterschool weet ik erg weinig meer (behalve natuurlijk
de naam Lientje Groenewegen, mijn vriendinnetje van toen (althans
vanuit mijn perspectief ;-)). Maar ja, ik weet nu niet eens meer
wie dat op de foto is... Met Ria Ruisaard zou ik later, op de
Pieter Oosterleeschool, weer in de klas zitten.
De kleuterschool zelf stond aan de Willem Schoutenstraat, maar in
dat gebouw zelf heb ik nooit gezeten, maar alleen in een laag gebouwtje
ervoor, aan het Magalhaensplein, waar toen een paar klassen waren
ondergebracht. Op de foto staan op de achtergrond de Bethelkerk en
de overdekte zandbak.
Bij juffrouw Joke zat ik in de klas. De andere twee juffen ken ik
nog goed van gezicht, maar ik weet niet meer wat ze deden; heel
vaag staat me iets bij van een speelzaal. De leukste juf vond ik
die krullebol rechts achterin, maar haar naam kan ik me helaas niet
meer herinneren.
Inmiddels ben ik met Willy Groen, Ria Ruisaard en Henk Brinkman in
contact gekomen. Samen hebben ze me geholpen aan flink wat meer
namen van klasgenootjes dan in mijn herinnering waren blijven hangen;
ik heb ze in het lijstje opgenomen. Van de juffrouw met de krullebol
heb ik van Henk de achternaam gekregen, maar ik meen dat we haar bij
de voornaam noemden en dat ze een wat "exotische" voornaam had. Maar
welke, dat weet ik nog steeds niet. Maar wie weet leest een andere
oud-kleuterklasser van toen dit nog eens en kan die me dan aan die
naam helpen.
| lagere school |1| |
Pieter Oosterleeschool
(Orteliusstraat, Amsterdam)
1948-1953
- Greetje Keizer
- Paula Frugte
- Ria Ruisaard
- Attie Verburg
- Bob Bakvis
- Jan van den Berg (†)
- Menno Staneke
Geen klasgenoten, wel schoolgenoten en waarschijnlijk klasgenoten
van mijn broer (Joop) of mijn zus (Mieneke):
- Lenie Fakkeldij
- Rietje Hoogerwerf
- Stella Krabbenbos
- Saskia Robbers
- Rob Krook
Verder staat me nog een naam "Lenie Spaargaren" bij, die ik
associeer de Pieter Oosterleeschool. Maar niemand heeft dat nog
kunnen bevestigen.
En of Rietje Hoogerwerf dezelfde is als op het Hervormd Lyceum
(zie verderop) is ook nog steeds een open vraag.

Van de school en de omgeving kan ik me nog wel het een en ander
herinneren:
De naam van de school stond in markante smeedijzeren (?) letters
op het gebouw. Die zijn echter inmiddels verdwenen; zonde! En op
een houten bordje achter een van de ruitjes in de deur stond wat
voor school het was: "P. Oosterleeschool voor Christelijk
Lager Onderwijs".
In de grote, hoge lokalen stonden ijzeren kachels die 's winters
met turf werden gestookt. En dan waren er natuurlijk de "grote"
bruine schoolbanken, met middenvoor in het blad de inkpotjes met
schuifdeksels. In de eerste klas waren die de eerste tijd verboden
terrein: we moesten het doen met griffel en lei en we konden
alleen maar verlangend uitzien dat we "echt" met (kroontjes)pen
en inkt mochten gaan schrijven. Glorieus moment: "Zo kinderen,
vandaag gaan we met inkt schrijven; schuif je inktpotje maar open
en doop je pen erin,
maar niet verder dan tot aan het gaatje!".
Ook de eerste klas: de tijd van de onsterfelijke "aap, noot, mies"
leesplankjes.
Aan de overkant van de school was "de katholieke school", zoals
we die noemden. Als de deur van die school openstond kon je in
de gang een heel groot beeld zien staan. Fascinerend en tegelijk
wel raar, want "bij ons hoorde niet". Bijpassend daarbij was
een klein winkeltje, "Stella Maris", met "katholieke attributen",
op de hoek van de Orteliusstraat en de Postjesweg. En op de
Postjesweg zelf was een grote katholieke kerk (Augustinuskerk,
gebouwd in 1931/32, gesloopt in 1979), met daarvoor een heel groot
trottoir en een brede weg; of eerder een soort plein, want hij
liep dood tegen het water langs de Orteliuskade. Trottoir en
weg waren de vaste plek voor het "speelkwartier". Ik kan me nog
goed herinneren dat ik een keer voor paniek heb gezorgd door aan
het begin van het speelkwartier geheel verstrooid linea recta
naar de bus op de Hoofdweg te gaan en zo naar huis, me wel
afvragend waarom de andere kinderen nog naar het "speelplein"
gingen... Gelukkig hadden sommigen mij de verkeerde kant op zien
gaan, zodat het al snel duidelijk was waarom ik "vermist" was.
In - als ik me goed herinner - de tweede klas moesten
we - voor een ouderavond - een toneelstukje opvoeren,
de "bloemenkoningin" of zoiets. Ik moest voor bloempje spelen en
een papieren rokje aan, want ze kwamen meisjes tekort... Grote
goden, dat was me een drama - een jeugdtrauma van de eerste
orde. Pas later realiseerde ik me dat, zeker voor die tijd en
voor een Christelijke school, een toneelstuk over bloemetjes en
bijtjes knap gewaagd moet zijn geweest. ;-)
De verhouding tussen jongens en meisjes lag in die tijd, en zeker
in de lagere klassen, trouwens toch "iets" anders dan tegenwoordig.
Een treffend voorbeeld daarvan staat me nog steeds helder voor de
geest, al kan ik me absoluut niet meer de namen van de betrokkenen
herinneren:
We zaten toen nog in schoolbanken. Netjes verdeeld: jongen naast
jongen, meisje naast meisje. Maar het gebeurde wel eens dat er
tijdelijk kinderen uit een andere klas in onze klas erbij kwamen.
En ja, dan was er wel eens een jongen of meisje "teveel". In het
geval dat ik mij herinner was er een meisje "teveel", en omdat er
in de klas een jongen alleen in een bank zat was hij de "natuurlijk
aangewezene" waar zij dan maar naast moest gaan zitten. Maar nee:
"Naast een meisje zitten?!? Geen denken aan!!". Argumenten als
"In de tram zit een heer toch ook naast een dame" haalden niets
uit. En om zijn standpunt nog eens extra duidelijk te maken legde
hij pontificaal zijn been op de open plaats. Dus moest er een ander
"slachtoffer" gezocht worden. Die was al gauw gevonden: want als
"zoontje van meneer Beertema" mocht ik me natuurlijk niet laten
kennen. Tsja. Dus verhuisde de jongen naast mij naar die andere
bank, het meisje kwam naast mij zitten, ik voelde me flink opgelaten,
maar het is allemaal goed afgelopen. ;-)
De trottoirs bij de school leenden zich prima voor knikkeren.
Een bezigheid die we in die tijd ook met graagte beoefenden was
om bij fietsen stukjes van de handvaten af te pulken en die dan
met een brandglas in de fik te steken. Met de handvaten van toen
ging dat prima, want die waren van celluloid.
Het "aangaan" van de school en het einde van het speelkwartier
kon je niet missen: dan ging de bel. Dat was een grote koperen
bel aan een zwarte ijzeren stang, die meestal door de concierge
werd geluid; soms mochten een paar leerlingen het doen, en dat
was een hele eer, dus daar werd om geknokt. Niet letterlijk,
want dat mocht niet en het schoolhoofd (van der Togt) was heel
streng.
Achter de school was een binnenplaats. Daar kwamen we eigenlijk
nooit; ik denk dat dat niet mocht vanwege de buren, want die
binnenplaats lag middenin een huizenblok. Er heerste dan ook
altijd een serene rust. Op die binnenplaats stond een enorme
kastanje (twee volgens Jan van den Berg), en als je de school
uit kwam was er rechts achterin een rommelhok waarin onder meer
een grote slijpsteen met een waterbak stond; dat ding boeide me
mateloos, maar ik heb het nooit zien gebruiken en het stond ook
weg te roesten.
Voor de school was de van Middellandtstraat. Dat was een heel
kort straatje en als je dat uitliep kwam je op de Orteliuskade,
wat toen het "einde van de wereld" was. Want daar hield Amsterdam
op en daar, in de diepte, lag de polder met tuinderijen, een
wereld compleet verschillend van onze stadswereld. Op de hoek
van de Middellandstraat was het kleine en erg rommelie "bruine"
winkeltje van Broodwinner, waar ze van alles en nog wat verkochten,
maar waar het ons om ging waren de puntzakjes met zwart-op-wit;
heerlijk, maar het werd altijd een viesbruine en plakkerige
kliederboel van jewelste.
Van de onderwijzers en onderwijzeressen kan ik me maar weinig
meer herinneren. Alleen de namen van juffrouw de Jong (in die
tijd de "eerste opvang in moeilijke tijden", oftewel de juf van
de eerste klas), juffrouw Fiege, juffrouw Sinner, juffrouw
Houtman, meneer Nak, meneer Meyst en uiteraard het schoolhoofd:
van der Togt, weet ik nog. En vanzelfsprekend "meneer Beertema",
want ja, dat was mijn vader. Wie het boek "De Rivier" van Willem
van Toorn heeft gelezen herinnert zich wellicht de passages waarin
zij figureren.
Overigens woonden zowel van der Togt als Fiege vlak bij ons in
de buurt: in de M.H. Trompstraat, bij de Krommert (ik ben er
trouwens pas kort geleden achter gekomen dat "Krommert" niet,
zoals ik altijd heb gedacht, de aanduiding was voor de bocht
in de Admiraal de Ruyterweg, maar van het onooglijke watertje
- restant van een oude poldersloot - daar ter plekke).
Van de Pieter Oosterleeschool zijn helaas maar heel weinig foto's
overgebleven. De foto's links en midden - met mijn vader resp.
moeder als onderwijzer(es) - zijn daar
hoogstwaarschijnlijk
genomen (de huizen op de achtergrond zijn vrijwel zeker huizen aan
de van Spilbergenstraat). En alleen op de foto rechts - van
een schoolreisje - staat een groot aantal (9) leerkrachten
van de Pieter Oosterlee.
Er is ooit, waarschijnlijk ter gelegenheid van een zoveel-jarig
(25-jarig?) jubileum van de school, een boekje gemaakt, in de
vorm van een schoolrapport en getiteld "Rapport van J. Uffen
en M. Eesters", met daarin van elke onderwijzer(es) kenmerkende
trekjes en karikaturen. Helaas is het op een gegeven moment
zoekgeraakt en sindsdien onvindbaar gebleven.
Mocht iemand dit lezen en nog in het bezit van dat boekje zijn,
dan zou ik dolgraag met hem/haar in contact komen!
Van mijn klasgenoten van toen weet ik - behalve de paar namen
die ik hierboven heb genoemd - eigenlijk nauwelijks meer iets:
Met Attie Verburg ging ik nog wel eens mee. Hij speelde accordeon,
wat ik toen nog prachtig vond. En knap. Zijn ouders hadden een
banketbakkerij aan de Hoofdweg, vlak om de hoek van de Postjesweg.
Mijn moeder was gek op blonde Greetje, maar ik vond er maar weinig
aan. Ria Ruisaard (een van de 3 zusjes Ruisaard die op de
Pieter Oosterlee hebben gezeten) daarentegen vond ik het liefste
meisje. Maar daar is het bij gebleven. ;-) Paula heb ik jaren later
weer teruggezien, toen we tot ons beider verrassing in dezelfde klas
van het lyceum kwamen te zitten.
Tot slot was er een klasgenoot waarmee ik nog wel eens optrok, maar
van wie ik (ook al) de naam kwijt ben. Die jongen was een aartsfantast:
hij beweerde dat hij eens "alle banden van een vrachtwagen lek had
gemaakt door er scheermesjes voor te leggen". Een brutaaltje was
het ook: als we over de Hoofdweg liepen belde hij links en rechts
aan, om na het opendoen met een variant op een destijds populaire
reclameslagzin te verkondigen: "Mevrouw, hebt u het al gehoord?
Vim krast en kan niet schuimen!".
Mijn herinneringen aan de Pieter Oosterleeschool hebben tot reacties
van een aantal oud-P.O.'ers geleid. Lenie Geerlings-Fakkeldij, Jan
van den Berg, Jaap Zwart, Frans Woons, Ed Koopal, Corry Damman-Ruisaard,
Ria Hikke-Ruisaard, Jan Overdijk en Greet Lens Buhrer-Tavenier
hebben mij aanvullingen, correcties en soms ook foto's gestuurd.
Enkelen van hen hebben een uitgebreider verhaal gemaakt van hun
herinneringen aan de Pieter Oosterlee en me dat toegestuurd. Die
persoonlijke verhalen heb ik - uiteraard met hun toestemming -
op een aparte pagina gezet. Bijdragen
van andere oud-P.O.'ers zijn uiteraard ook van harte welkom.
Tot slot een opmerking:
Op deze pagina hebben eerder foto's gestaan waarvan ik dacht de dat ze
op de Pieter Oosterlee waren genomen. Uit nader onderzoek is echter
gebleken dat ze moeten zijn genomen op de Jan de Liefdeschool in Amsterdam
(nu buurtcentrum De Boomsspijker), waar mijn vader van 1933 tot zeker
1939/1940 heeft gewerkt (en ook als onderwijzer is begonnen). Omdat er
mogelijk nog wel belangstelling voor die foto's is heb ik ze op mijn
site laten staan: Jan de Liefdeschool
foto1 -
foto2 -
foto3 -
foto4 -
foto5.
| lagere school |2| |
Nederlands Hervormde School
(Stationslaan, Nunspeet)
1953-1954
Hiervan staat me helemaal niets meer bij. Ik kan me ook nog maar
één naam herinneren: Jannie Blom; maar die zat niet
bij mij, maar bij mijn broer in de klas.
De foto is van de klas van mijn zus (linksvoor, omlaag kijkend).
|
|
|
| lyceum |1| |
Christelijk Lyceum Harderwijk
(Stationslaan, Harderwijk)
1955-1956
- Judith van Mierlo (2e rij, 3e van links)
- Henk Leemans (achterste rij, rechts)
- Flip (?) Boot
|
|
|
Nauwelijks herinneringen meer. Op bovenstaande drie na weet ik ook
geen namen van klasgenoten meer, en al evenmin van leerkrachten.
Eerste rij, 3e van links op de foto ben ik zelf.
| lyceum |2| |
Christelijk Lyceum West
(Jan Tooropstraat, Amsterdam)
1956-1957
Rector: Tollenaar
Zoals gezegd lag de Pieter Oosterleeschool destijds aan de rand van
de stad. Jaren later is het achterliggende polderland opgespoten om
er de nieuwe wijken Geuzenveld, Slotermeer, Overtoomse Veld en
Slotervaart te bouwen. Midden in die zandvlakte, tegen de Ringdijk
aan, stond toen een houten noodgebouw waarin het Christelijk Lyceum
West was gehuisvest.
Vanwege de korte tijd dat ik daar gezeten heb, heb ik er heel weinig
herinneringen aan. Wel dat "slootje dempen" in de pauzes een favoriete
bezigheid was.
Van Jan Fey herinner ik me dat hij voortdurend bezig was "machines"
te tekenen: de meest ingewikkelde contrapties van tandwielen, raderen,
trechters, enz., zonder enig aanwijsbare functie of doel. Jan was ook
de uitvinder van het "snafdiertje". Wie weet leest hij dit nog wel
eens...
Van deze school heb ik geen enkele foto overgehouden.
Later kwam ik er achter dat twee van mijn collega's op het Mathematisch
Centrum / CWI - Jan Kok en Chester Thomson - ook "rond mijn
tijd" op het Christelijk Lyceum West hebben gezeten.
| lyceum |3| |
Hervormd Lyceum Zuid
(Brahmsstraat, Amsterdam)
1957-1963
De nummers geven fotonummer / nummer op foto aan
- Ay Lan Tjoa (2/21)
- Connie Kutsch Loyenga (2/4)
- Cora Hoogewoud (2/2)
- Els Eijlander (2/8)
- Gerrie Duijker (3/2)
- Heleen Witvliet (2/3)
- Ineke Scholten (2/10, 3/18)
- Janet Moolhuijzen (1/23)
- Jenny Stegeman (1/21, 3/16)
- Marchien Schaap (3/11)
- Alie Loos (3/3)
- Marijke Kraayenhof (2/24, 3/13)
- Marjan Sweers (2/17, 3/20)
- Marthe Voorhoeve (2/19, 3/12)
- Mieneke Beertema (2/20, 3/14)
- Rietje Hoogerwerf (1/13)
- Toos Peeters (2/6)
- Bert Samsom (1/14) (†)
- Bert Versteege (3/21)
- Cor Keers (3/17)
- Hans Glashouwer (2/12)
- Hans Ponse (1/?)
- Henk de Vries (2/13, 3/9)
- Herman Geerlings (3/1)
- Hylke Faber (2/14, 3/23)
- Jan de Kater (3/19)
- Jelte Strikwerda (2/7) (†)
- Joe Sioe Liem (2/23)
- Johan Barends (3/15)
- John Admiraal (3/7)
- John Alma (2/9, 3/4)
- John? Walvis (1/4)
- Joop Beertema (2/22, 3/10)
- Jord Hoetink (1/11?)
- Karel Abma (2/5, 3/5)
- Lex Goudsmit (1/1)
- Niek van Lingen (1/2)
- Piet Beertema (1/3, 2/18, 3/22)
- Roger Basart (1/15) (†)
- Ton Wessendorf (2/11)
- Ton Kosters? (3/24)
- Wichert ten Have (2/1)
- Wim Baerts (2/16, 3/6)
- Wim Klein (2/15, 3/8)
Onbekend:
- ??? (de meesten van foto 1)
|
|
foto 1: 2e klas?
foto 2: 3e klas?
foto 3: 5e klas?
|
Rector: Verboom; later: van Muyden
Conrector: van der Kolk
Concierge: Ringeling
Leerkrachten:
- mw. Engel / Klassieke talen
- mw. Eringa / Frans
- mw. Huisman ("Ihr schlaft, Kinder!!!") / Duits
- mw. Smit / Engels
- van Asperen de Boer ("poepoog") / Scheikunde
- Bouhuijs / Godsdienst
- Breitenstein / Engels
- Carlier ("meneer faftig") / Gymnastiek
- van Duin / Klassieke talen
- Geijtenbeek / Klassieke talen
- Huisman / Klassieke talen
- Jansen / Klassieke talen (foto 2)
- Kuipers ("uche, uche") / Wiskunde
- Leeuwenstein / Aardrijkskunde
- van Lienden / Nederlands
- van Maanen / Tekenen
- Merthens / Muziek
- de Rek / Geschiedenis (foto 3)
- Terwee / Klassieke talen
- van der Velden / Duits (foto 1)
- Verbeek / Nederlands
- Verschoor? / ???
- Vogelensang / Wiskunde
- Vunderink ("puntje verrek") / Natuurkunde
- Weddepohl / Natuurkunde
- ??? / Biologie
Herinneringen:
In tegenstelling tot mijn herinneringen aan de Pieter Oosterleeschool
zijn die aan het Hervormd Lyceum sterk fragmentarisch en beperken ze
zich totnogtoe tot flarden van herinneringen aan o.a.:
-
De klasse-avonden bij verschillende leerkrachten, met name die bij
mevrouw Eringa (die toen aan de Stadhouderskade woonde). De tijd van
de plaatjes van de Crystals ("And then he kissed me"), Ronettes, Troggs,
enz., en natuurlijk de befaamde "wall of sound" van Phil Spector.
-
De kleine schoolfeesten in de school, in de hal beneden. Waar je kon
dansen op dixieland-muziek van de schoolband (met Geert van Keulen op
de klarinet; wie weet er nog namen van andere bandleden?). Nou ja,
dansen... het was er altijd zo barstensvol dat je je kont amper kon
keren, dus bleef het bij schuifelen. Maarre... ging het daar eigenlijk
niet om? ;-)
-
De jaarlijkse grote schoolfeesten in Marcanti aan de Jan van Galenstraat.
En het devies: "niet omhoog kijken". Want ja, er was een open trap
naar de verdieping en het was de tijd van de petticoats...
-
Uiteraard de meisjes die korter of langer mijn vriendinnetje zijn
geweest - al dan niet alleen in mijn eigen perceptie of die van
anderen. ;-) Van hen heeft alleen Ay Lan altijd een bijzondere plaats
in mijn herinneringen gehouden.
-
De dagelijkse "stille omgang": de pauzes waarin we ons dienden te
verpozen middels een wandeling die beperkt moest blijven tot de
trottoirs naast en achter de school.
-
Het napraten na schooltijd. Altijd kleine groepjes, vaak dezelfden.
Fietsen uit de stalling (ging het hek op slot?), met de fiets aan
de hand nog een tijdje napraten, en dan naar huis.
-
De waardeloze natuurkunde"lessen" van Vunderink. Wat hebben we een
geluk gehad dat natuurkunde werd uitgeloot als eindexamenvak...
-
De "deftige" - of bekakte - mevrouw Smit. Toen ze een keer
bij ons thuis kwam hield ze haar hoed op - dat scheen bij een
"dame" te horen. Maar goed lesgeven kon ze!
-
De altijd vriendelijke meneer Geijtenbeek. Werd door iedereen op
handen gedragen. In schrille tegenstelling daarmee de andere leraar
klassieke talen, meneer Jansen, wie het niet gegeven was orde te
kunnen houden.
-
De gloeiende uitbrander die Wim Baerts van van Asperen de Boer
kreeg toen hij het, net voordat de eerste scheikundeles begon,
bestond om zomaar op eigen houtje Een Raam Te Openen: "Wie heeft
jou toestemming gegeven om dat raam te openen, huh?! Eigengereid
stuk meubel!!!".
-
De keer dat Henk de Vries tijdens de gymnastiekles bij de oefeningen
aan de ringen feilloos het verkeerde moment voor de afsprong koos,
op de grond kletterde en zijn pols brak.
-
De zeiltochtjes op de Poel. Mijn broer en zus zullen nooit het tochtje
vergeten waarbij hun boot door een stuurfout omsloeg. Ze roken verre
van fris toen ze thuiskwamen...
-
Een fietstocht met de hele klas naar de Kennemerduinen en de Ruïne
van Brederode. Ik heb er nog foto's van.
-
De diavoorstellingen die van Asperen de Boer af en toe gaf in de aula.
Prachtig zoals die man kon fotograferen!
En zo nog veel meer. Enfin, er zullen nog wel veel meer herinneringen
boven komen drijven, en misschien raakt het ook nog eens een beetje
gestructureerd. Tot zolang is dit stuk nog "under construction".
Inmiddels zijn er ook op het "HLZ-front" nieuwe ontwikkelingen:
Met Ay Lan, Joe Sioe, Jenny, Wichert, Toos en John Alma ben ik weer
in contact gekomen; vooral Ay Lan heeft voor de nodige correcties en
aanvullingen op de namenlijst kunnen zorgen.
Van degenen die hier genoemd staan en die zich ook op de oudleerlingen
site van het HLZ hebben aangemeld, heeft helaas niemand ooit gereageerd
op mijn via die site verstuurde mailtjes. Maar wie weet lezen ze dit
nog eens...
Van verschillende van mijn oud-klasgenoten weet ik inmiddels dat ze
inmiddels zijn overleden. En ja, dan vraag je je toch onwillekeurig
af hoeveel tijd er nog rest om deze herinneringen compleet te maken...
| reageren |
Ik ben nog steeds op zoek naar meer informatie en naar contacten.
Herken je jezelf of een ander op een van de foto's?
Heb je zelf nog foto's van de genoemde klassen en/of scholen uit
die tijd?
Heb je zelf een verhaal dat ik zou kunnen toevoegen?
Dan zou ik het zeer op prijs stellen als je
contact met me zou willen opnemen.
| tot slot |
Ik denk dat we blij mogen zijn - ik ben het in elk geval wel -
dat we onderwijs hebben genoten in een tijd dat dat nog "ouderwets" goed
en klassikaal ging. Blij dat we de school hebben kunnen afmaken voordat
de afbraak van het onderwijs werd ingezet. De afbraak die begon met de
Mammoetwet en die daarna middels allerlei "vernieuwingen", bedacht door
politici met slechts oog voor scoren op de korte termijn, in versneld
tempo is voortgezet. Met als gevolg dat kinderen van nu zoiets basaals
als de grammatica en spelling van hun moerstaal niet meer beheersen.
Hoe diep kun je als natie zakken? Maar niet alleen het onderwijs wordt
gesloopt: de spelling treft hetzelfde lot, met 'dank' aan een club als
de "Taalunie", die een gecomputeriseerde spelling erdoor drukt die zoiets
als taalgevoel ongewenst maakt en uiteindelijk de nek omdraait.
graag wil ik al diegenen bedanken die hebben bijgedragen aan het verbeteren
en meer compleet maken van deze oud-klas/schoolgenoten pagina's; ik hoop op
nog meer reacties